Nieuwe data en tips

Een nieuwe tournee en een paar tips van de Micha

mei 19, 2026

Na de LP-hoes lijkt nu ook het theateraffiche zijn langste tijd te hebben gehad. Steeds meer theaters gebruiken liever een foto die ze op een digitaal scherm tonen. Ze zetten daar dan zelf een tekst bij in hun eigen lettertype. Natuurlijk begrijp ik dat, maar het is ook jammer. Daarom hier nog een keer het affiche dat Sonja van Hamel voor mij ontwierp. Dezelfde Sonja die de animatie in mijn voorstelling maakte. Een voorstelling waarmee ik ook volgend jaar het land in ga. Onderaan deze mail zie je alle theaters waar de kaartverkoop begonnen is. Maar eerst zoals gebruikelijk een paar tips.

Siemen Dijkstra

Het was al heel lang een wens van mij om een houtsnede van Siemen Dijkstra aan de muur te hebben hangen. Deze landweg met natte tractor sporen kocht ik in een galerie annex lijstenmakerij aan de Oudegracht in Utrecht. Volgend jaar als ik in Assen optreed, ga ik zeker langs het atelier van Dijkstra in Dwingeloo. Daar verkoopt hij werk voor extreem schappelijke prijzen. Tot die tijd is het iedere dag feest, want de landweg hierboven is in het echt nog veel mooier dan op het plaatje. Dat komt omdat je in het echt alle druklagen op elkaar kan zien liggen.

Portret Biënnale

Dit houten beeldje van Wendelien Schoufeld bewijst dat portrettisten veel meer kunnen en doen dan heel knap iemand natekenen. Daarom verheug ik mij ieder jaar op de Portretbiënnale die dit jaar plaatsvindt van 27 tot 31 mei in Amsterdam. Die tweejaarlijkse tentoonstelling doet mij altijd een beetje aan mijn lievelingsmuseum: The National Portrait Gallery in Londen denken. Dat komt omdat je behalve de stijl van een portrettist ook nog het gezicht van de geportreteerde cadeau krijgt. Ik merk dat ik mij al schrijvend moet inhouden om hier geen sneer te geven in de richting van die andere Biënnale in Venetië. Dat zou te veel eer zijn. Beter is het om twee beeldjes van Janneke Tangelder te laten zien.

Wil je deze knappe schaatsters in het echt bekijken? Kom dan van 27 tot 31 mei naar Loods 6 aan de KNSM-laan in Amsterdam. Het is in ieder geval ecologisch, financieel en esthetisch een stuk zinniger dan het vrijblijvende gemoraliseer van die roeptoeters in Venetië.

Oeps, floepte het er toch nog uit.

Aletta

Vroeger wilde ik musicalster worden. There, I said it! Dat kwam mede doordat ik als kind in Amerika woonde, waar ik het voorrecht had Oliver, Annie en Joseph te zien. Later kwamen daar West Side Story, The Sound of Music, Chicago, Anything Goes en Hair bij. Stuk voor stuk meesterwerken wat mij betreft. Toch lukte het mij vaak niet om aan vrienden uit te leggen waarom musical zo’n fantastische theatervorm kan zijn.

The Book of Mormon gelukkig wel. Waarschijnlijk wordt de afkeer voor musical veroorzaakt doordat er, net als bij cabaret, toneel, poëzie en literatuur, ook heel veel matige musicals zijn. Zeker in Nederland was ik vaak diep teleurgesteld als ik weer eens een poging had gewaagd. Toch blijft een combinatie van een goed verhaal, dat toegankelijk wordt verteld en waar de diepgang via lekkere muziek geestig en slim aan wordt toegevoegd, voor mij onweerstaanbaar.

Gelukkig heeft het mij er niet van weerhouden de nieuwe musical over Aletta Jacobs te bezoeken. Wat een genot. Een prachtig (en belangrijk) verhaal, een geestig (en origineel) script en vooral een musical die (hier weer iets tussen haakjes) begrijpt wat je met musical kan doen. Er zijn nog wat kaartjes en in 2027 komt ie terug. Dus houd het in de gaten, al was het maar om wat noodzakelijk tegenwicht te bieden aan die deprimerende manosfeer waar ik vandaag dit stuk over schreef.

Gelukkig heeft dat mij er niet van weerhouden de nieuwe musical over Aletta Jacobs te bezoeken. Wat een genot. Een prachtig (en belangrijk) verhaal, een geestig (en origineel) script en vooral een musical die (hier weer iets tussen haakjes) begrijpt wat je met musical kan doen. Er zijn nog wat kaartjes en in 2027 komt ie terug. Dus houd het in de gaten, al was het maar om wat noodzakelijk tegenwicht te bieden aan die deprimerende manosfeer waar ik vandaag dit stuk over schreef.

Echt Gebeurd

Deze week staat er een prachtig verhaal van Nathalie Baartman op onze podcast. Nathalie is niet alleen één van onze beste vertellers (echt, beluister dat verhaal), ze is behalve cabaretier ook de vaste presentator van Lang Verhaal Kort in Enschede. Het open podium van Echt Gebeurd, waar iedereen een verhaal mag komen vertellen. Dat zijn heel leuke avonden en komende vrijdag is er dus een editie in theater De Kleine Willem. Gaat dat zien als je in het oosten woont.

Wie vrijdag Enschede niet haalt kan Echt Gebeurd deze zomer ook vinden op De Parade in Rotterdam en Amsterdam.

Chris Bajema

Zoals jullie misschien weten, luister ik graag naar “De man met de microfoon”, de podcast van Chris Bajema. Chris publiceerde vorig jaar het zeer vermakelijke De mosterdmoorden, een cosy crime over moorden in een streekmuseum. Nu kende ik de term cosy crime niet, omdat ik niet zo veel weet van detectives, thrillers en andere misdaadromans. Dit in tegenstelling tot Chris, die nu een kleine, aanstekelijke geschiedenis van dat genre schreef. Het boekje is prachtig uitgegeven met heel charmante en grappige illustraties van Suus van den Akker. Niet alleen was ik na afloop helemaal bijgepraat over de wonderlijke geschiedenis van dit genre. Ondertussen valt er ook veel te glimlachen. Hardop lachen overkwam mij bij de even nonchalante als vernietigende manier waarop De naam van de roos, van Umberto Eco, even aan bod kwam.

Activisme

Iedere avond vertel ik in het theater over de schaduw die wij mensen werpen. De voorstelling, waarvan hieronder alle nieuwe speelbeurten te vinden zijn, kwam voort uit wat er momenteel in Palestina en Israël gebeurt. Toch gaat het mij vooral ook om wat er in Nederland gaande is. In Loosdrecht maar eigenlijk overaal en vooral ook in Hilversum en Den Haag. Gek genoeg lopen Israël en Palestina niet alleen voor op de uitzichtloosheid. Ze zijn er ook een stuk verder als het gaat over terugvechten. Met grote bewondering kijk ik al jaren naar de manier waarop Standing Together daar actie voert. Ik heb er in deze opnieuwsbrief al eens eerder aandacht aan besteed, maar het kan geen kwaad om ze nog eens onder de aandacht te brengen. Ze zijn wat mij betreft een voorbeeld van hoe het moet. Ze kunnen onze steun goed gebruiken.